Benliğini Arayan Çocuk- Virginia M.Axline //Kitap Yorumu
Benliğini Arayan Çocuk- Virginia M.Axline Kitap Yorumu
@endulusokur gönderisi için tıklayınız
''Dünyasıyla baş edebilmek için güçlenmesi gerekiyordu. Bu güç onun içinden gelmeliydi ve dünya ile olduğu haliyle baş edebildiğini bizzat deneyimlemeliydi. Dibs için anlamlı olan tüm değişiklikler onun içinden gelmeliydi. Dışarıdaki dünyanın yenilenmesini bekleyemezdik.''
.
Kitabı, hakkında neredeyse hiçbir şey bilmeden elime aldım ve son sayfasına kadar büyük bir heyecanla okudum. Heyecanım sadece sevinç ve meraktan değil üzüntü ve acıdan da kaynaklıydı.
Yazılanların tamamıyla gerçek olduğu kitabımızda karakterimiz Dibs. Ciddi davranış bozukları olduğu düşünülen anaokulu öğrencisi Dibs’in terapistimiz ile buluşması ile gelişen, güçlenen ve değişen dünyasını okuyoruz.
Dibs’in ebeveynlerinin hayatta başarılı bir kariyere sahip olmanın yanında çocuklarına verdikleri (bilmeden) zararı görmek ve zamanla bunun bir problem olmaktan çıkıp çocuğun doğası haline geldiğine inanmaya (?) başladıklarını duymak çok çok üzücü.
İlerleyen zamanda gerçekte öyle olmadığını, çocuğa sağlayabileceklerini düşündükleri tüm imkanları sağladıklarını görüyoruz. Bir tek Dibs’in en çok ihtiyaç duyduğu şey hariç.
Kriz ve problem anımda ne yapılacağını bilmenin-ki bunun genelinde okumanın ve öğrenmenin sağladığı yarara borçluyuz- ne gibi durumları düzeltebileceğine şahitlik ediyoruz. Gerçek bir hayattan bir kere daha görüyoruz ki hayatımızdaki insanların; aile, arkadaş, öğretmenlerin yaşam şeklimize, duygularımıza yadsınmayacak bir etkisi var.
Dibs’in öğretmenleri de çoğu kişi gibi sorunu sorun olarak görüp orada da bırakabilirlerdi. Zaten beraber geçirecekleri sadece birkaç yıl vardı. İşte onların başarısı sorunu ehliyle ve anında çözmekteydi..
Öğretmenleri Dibs’in ailesi ile birlikte ona başarılı bir terapist ile görüşme ayarlıyorlar. Ardından da tüm odağımız terapistimiz ve Dibs ile arlarında geçen süreç oluyor. İkili her perşembe oyun odasında buluşuyor ve Dibs’in süreci ilerlettiği şekilde ilerletiyorlardı. Beni üstüne en çok düşündürennokta; terapistin Dibs’i tamamıyla özgür bırakması, o konuşmadan konuşmaya başlamaması, o devam etmiyorsa durması ve her sözüyle onu bir nevi tekrar edip doğrulması...Görünürde başka yaptığı başka bir şey yok./Son sayfalarda tüm bu eylemlerin aslında birer söz olarak Dibs’e etki ettiğine şahitlik ediyoruz ki bu insan üzerine çok düşündürücü ve etkileyici //
Buradan sonrasını kendiniz okumanızı öneriyorum. Okuduklarımın bana bıraktığı izleri anlatmama satırlarım şimdilik yetmiyor. Herkesin kendi izlerini bulacağı ve hayatına, ilişkilerine yön vereceğini düşündüğüm, içinizi umutla dolduracak bir kitap. Dua ediyorum ki bizler de tüm güzel insanların hayatlarına güzel dokunuşlar yapabilelim.
''Dünyasıyla baş edebilmek için güçlenmesi gerekiyordu. Bu güç onun içinden gelmeliydi ve dünya ile olduğu haliyle baş edebildiğini bizzat deneyimlemeliydi. Dibs için anlamlı olan tüm değişiklikler onun içinden gelmeliydi. Dışarıdaki dünyanın yenilenmesini bekleyemezdik.''
.
Kitabı, hakkında neredeyse hiçbir şey bilmeden elime aldım ve son sayfasına kadar büyük bir heyecanla okudum. Heyecanım sadece sevinç ve meraktan değil üzüntü ve acıdan da kaynaklıydı.
Yazılanların tamamıyla gerçek olduğu kitabımızda karakterimiz Dibs. Ciddi davranış bozukları olduğu düşünülen anaokulu öğrencisi Dibs’in terapistimiz ile buluşması ile gelişen, güçlenen ve değişen dünyasını okuyoruz.
Dibs’in ebeveynlerinin hayatta başarılı bir kariyere sahip olmanın yanında çocuklarına verdikleri (bilmeden) zararı görmek ve zamanla bunun bir problem olmaktan çıkıp çocuğun doğası haline geldiğine inanmaya (?) başladıklarını duymak çok çok üzücü.
İlerleyen zamanda gerçekte öyle olmadığını, çocuğa sağlayabileceklerini düşündükleri tüm imkanları sağladıklarını görüyoruz. Bir tek Dibs’in en çok ihtiyaç duyduğu şey hariç.
Kriz ve problem anımda ne yapılacağını bilmenin-ki bunun genelinde okumanın ve öğrenmenin sağladığı yarara borçluyuz- ne gibi durumları düzeltebileceğine şahitlik ediyoruz. Gerçek bir hayattan bir kere daha görüyoruz ki hayatımızdaki insanların; aile, arkadaş, öğretmenlerin yaşam şeklimize, duygularımıza yadsınmayacak bir etkisi var.
Dibs’in öğretmenleri de çoğu kişi gibi sorunu sorun olarak görüp orada da bırakabilirlerdi. Zaten beraber geçirecekleri sadece birkaç yıl vardı. İşte onların başarısı sorunu ehliyle ve anında çözmekteydi..
Öğretmenleri Dibs’in ailesi ile birlikte ona başarılı bir terapist ile görüşme ayarlıyorlar. Ardından da tüm odağımız terapistimiz ve Dibs ile arlarında geçen süreç oluyor. İkili her perşembe oyun odasında buluşuyor ve Dibs’in süreci ilerlettiği şekilde ilerletiyorlardı. Beni üstüne en çok düşündürennokta; terapistin Dibs’i tamamıyla özgür bırakması, o konuşmadan konuşmaya başlamaması, o devam etmiyorsa durması ve her sözüyle onu bir nevi tekrar edip doğrulması...Görünürde başka yaptığı başka bir şey yok./Son sayfalarda tüm bu eylemlerin aslında birer söz olarak Dibs’e etki ettiğine şahitlik ediyoruz ki bu insan üzerine çok düşündürücü ve etkileyici //
Yorumlar
Yorum Gönder